Geboorte

Na het weekend, begon Brala weer stevig te eten. Ik dacht dat ik er met mijn gevoel naast zou zitten, dat het zij voor het weekend zou bevallen. Vanaf zondag 08 oktober 2017 zijn wij begonnen met temperaturen. Deze bleef vrij constant. Echter heb ik Dinsdagnacht 10 oktober 2017 geen oog dicht gedaan. Ik heb die nacht elk uur van de nacht gezien en gecontroleerd of Brala wel ok was. Het was tevens de 58ste dag en ze was zo dik, alles kan gebeuren. Echter is ze deze nacht goed door gekomen. Op woensdag 11 oktober 2017 wilde zij in de ochtend totaal niet eten en ook was haar lichaamstemperatuur niet heel hoog. Ik ben met tegenzin naar mijn werk gegaan en heb elk uur gecontroleerd wat zij aan het doen was. Ik zag dat ze bijna elk uur op een andere plek lag en de werpkist overhoop haalde. Daarom had ik ook besloten niet te gaan sporten, wat ik altijd op de woensdag doe, tevens was ik al moe van de slapeloze nacht en mijn concentratievermogen was niet goed. Mijn man heeft die avond de temperatuur gecontroleerd en deze was nog steeds niet hoog. Naar mijn inziens had ze al wel een temperatuurdaling gehad kunnen hebben. Ook deze nacht heb ik elk uur gecontroleerd en elk uur lag zij ergens anders. Mijn man ging stond om 04:30 uur op om naar zijn werk gegaan en constateerde dat Brala nog rustig was. Daarom besloot ik nog even te gaan liggen.

Om 06:00 uur in de ochtend werd ik wakker gekrijst. Ik ben naar beneden gerend en zag bloed in de kamer liggen en diarree. Brala wilde er heel hoog nodig uit en leek in totale paniek. Haar eerst uitgelaten en daarna wilde ze ook vliegensvlug weer terug naar huis. In eerste instantie ging zij onder de trap liggen, maar omdat ze de hele tijd een soort kuch/zucht uitkraamde heb ik haar naar de werpkist gebracht. Ze had weeën! Ik mezelf aangekleed en alle spullen die al klaar lagen helemaal paraat gelegd. Om 07:15 uur kwam de eerste pup. Brala keek mij een beetje moeilijk aan dus deze heb ik zelf uit het vlies gehaald. De pup begon stevig te krijsen en Brala begon instinctief te likken. Dit was een teefje van 416 gram. Deze pup heb ik aan de tepel gelegd en begon gelijk te zuigen. Omdat de nageboorte er ook nog lag en de navelstreng niet doorgebeten was heb ik deze afgebonden en eraf gehaald. Ik heb haar het ZWARTE bandje gegeven en de naam ALLIRA (DAUGHTER). Om 08:30 uur kwam de tweede pup ter wereld en hierbij deed Brala precies wat ze moest doen. Dit was een reu van 480 gram. Deze heeft het BRUINE bandje om gekregen en heet AMAROO (A BEAUTIFAL PLACE). De derde pup kwam vrij vlot erna om 08:52 uur en dit is ook een reu van 432 gram. Hij heeft het BEIGE bandje om gekregen en heeft de naam AKUNA (TO KNOW OR TO FOLLOW). Brala was erg goed op dreef want om 09:28 uur kwam nummer vier ter wereld, ook een reu van 494 gram. Hij heeft het GRIJZE bandje gekregen en heet ALKOOMIE (VERY NICE). Om 10:01 uur kwam weer een reu ter wereld van 416 gram. Hij heeft een GEEL bandje gekregen en draagt de naam ARALUEN (PLACE OF WATERLILLIES).

Daarna kwam er rust. Voor mijn gevoel te lange rust, daarom besloten om wat oxytocine te laten spuiten en ja hoor, de weeën kwamen weer op gang. Om 13:42 uur kwam er weer een pup. Echter heeft nummer zes het niet gehaald. Hij kwam er blauw uit, naar mijn idee dus te lang in het geboortekanaal gezeten. Ik heb nog geprobeerd met op kop hangen, wakker slaan en een slijmzuigertje echter het mocht niet baten. Dit was tevens ook een reu. Niet snel daarna om 14:04 kwam de volgende pup alweer, Brala ging dus als een sneltrein. Dit is een teef van 402 gram, heeft het ROZE bandje gekregen en draagt de naam ALINGA (SUN GODDESS). Daarna kwam er weer rust en gingen wij er eigenlijk vanuit dat het gedaan was. Op de echo waren maar zes pups te zien en er waren er nu zeven. Echter mistte ik nog een nageboorte. Daarom besloten om nogmaals oxytocine te spuiten en af te wachten. Wij zaten even lekker wat te drinken, toen Brala ineens ging staan! Het was dus nog niet klaar! Om 16:35 uur kwam er weer een reu tot leven, echter was deze ook blauw. Deze pup hebben wij twee uur lang geprobeerd aan te leggen, te wrijven en alles wat binnen onze macht lag, echter bleef deze futloos. De dierenarts hoorde ook vocht tussen de longen en zijn prognose was dat deze de nacht zeker niet zou overleven. Helaas is het leven dan hard en moet je keuzes maken, maar deze heb ik met pijn in mijn hart laten inslapen. Om 17:30 uur kwam het laatste wondertje, weer een teefje van 400 gram. Zij heeft de naam ARANA (MOON) gekregen. Brala was helemaal op na 14 uur en ik trouwens ook. Maar ik was erg trots op haar, hoe ze dit geflikt heeft. Het is nu genieten van deze pups.